طيار وحمزه رحمهم اللّه نازل شده ، وبعد از آن در حقّ حضرت امام حسين عليه السّلام جارى شد ، و الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ در شأن حضرت امام حسين عليه السّلام نازل شد كه يزيد پليد به طلب آن حضرت فرستاد كه أو را بگيرند وبه شام ببرند ، پس از ترس ايشان از مدينه تشريف برد به جانب كوفه ودر كربلا شهيد شد « 1 » . وبه سند كالصحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : سنّيان مىگويند اين آيهء أول در شأن حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است در وقتي كه كافران قريش حضرت را از مكة بيرون كردند ، وچنان نيست كه ايشان مىگويند بلكه مراد حضرت صاحب الامر عليه السّلام است در وقتي كه خروج كند از براي طلب خون حضرت امام حسين عليه السّلام وخواهد گفت : مائيم اولياى آن حضرت وطلب خون أو مىكنيم « 2 » . وابن شهرآشوب روايت كرده است از حضرت باقر عليه السّلام كه : الَّذِينَ أُخْرِجُوا در شأن ما نازل شده « 3 » . وابن ماهيار از حضرت كاظم عليه السّلام روايت كرده است كه : اين آيات در شأن ماست وبس « 4 » . وبه سند ديگر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : اين آيات در شأن حسن وحسين عليهما السّلام نازل شده است « 5 » . وأيضا از آن حضرت روايت كرده است كه : در شأن حضرت قائم عليه السّلام وأصحاب أو نازل شده است « 6 » . ودر مجمع البيان از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : در شأن مهاجرين نازل

--> ( 1 ) . تفسير قمى 2 / 84 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 84 - 85 . ( 3 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 195 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 338 و 340 . ( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 338 . ( 6 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 339 .